Home

Hallootjes allemaal!

Eerst wat persoonlijk nieuws. Ik had een stuk van m'n teen nagel verloren. Niets ernstigs natuurlijk, alleen is het gaan infecteren. Na een kort weekje aankijken ben ik dan toch maar naar het health center gegaan. Daar is m'n teen letterlijk uitgevrongen door zuster Truus en kreeg ik er gelijk een injectie met antibiotica achteraan. In mn bil. Leuke info toch? :P En dat ik er nog 2 dagen mee moest terug komen om meer injecties te halen. Ik voelde me redelijk mishandeld. Gelukkig is m'n teen al een tintje minder paars vandaag!

Naast dat enorm boeiende verhaaltje heb ik een veel serieuzer verhaal over een meisje in de community waar ik van onder de indruk was.

Namanda.

Wat vliegt de tijd toch als je lekker bezig bent! Over precies een maand zit ik waarschijnlijk weer van het Nederlandse klimaat te ´genieten´. Zal wel even wennen zijn. Vooral nu ik dit bericht schrijf op terrasje in de schaduw van het 30 graden warme klimaat (43 graden in de zon)! (kleine bijkomstigheid: het gaat zo weer flink regenen, maar daar praten we niet over)

Ik werk nu sinds een maand ook elke dinsdag in het laboratorium van het Lwengo Health Center.(zie foto voor personeel) Ik test mensen op HIV, syfilis, malaria en/of zwangerschap. Het is een leuke manier om bij te dragen met de kennis van m'n opleiding, alhoewel de testen zo simpel zijn dat iedereen ze zou kunnen doen. Toch zijn hier kleine verschillen op de manier van werken vergeleken met de Nederlandse manier. Hieronder een voorbeeld.

HIV inlichting

Hallo allemaal,

Vandaag wil ik het is anders doen. Niet saai vertellen wat er gebeurd is in de hele week, maar ik ga nou eens een dag apart beschrijven.

Dinsdag 12 oktober 2010

In de ochtend na het ontbijt gingen we home visits doen. Na een boda ritje van 15 minuten en twee keer fout te zijn gereden kwamen we bij een verzamelpuntje. Even wachten op een local die bij een begravenis moest worden weggeroepen. Hij wist waar alle families woonden, dus zonder hem geen home visits. Ondertussen had zich een kleine delegatie van de lokale kinderen verzameld waar we stonden te wachten. Vrolijk ging ik naar ze toe om mijn nieuwe woordjes luganda te oefenen: Ngenda kulya, oftewel 'ik ga je opeten'. Al gauw stormde de kinderen lachend en brullend weg. Ik er natuurlijk achteraan; je moet toch wat tijdens het wachten.

Haalootjes allemaaal

Alweer een berichtje uit het vere, te warme Oeganda. Ik zeg te warm, omdat het hier hoog tijd wordt dat het gaat regenen! Waterbronnen zijn zo goed als opgedroogd, mensen die eerst een half uur naar water moesten lopen doen er nu 2 uur over enzovoorts. Tijd voor een moeson of iets in die richting. Ook ons werk word erdoor beinvloed: we hebben niet genoeg water om cement te maken voor de muren van de keuken die we aan het bouwen zijn bij de vulnerable familie. Daarom zijn we maar begonnen met een pit-latrine (moet rond de 20 meter diep).

De stroom is al een week afwezig in ons stulpje, door een kapotte transformator. Ik heb het idee dat het nog wel even duurt voor we weer licht hebben snachts. Ik moet zeggen dat ik het geen probleem vind; ik heb een goede zaklamp(thanks pap) en kaarsen zijn er zat. Het zou bijna romantisch worden...

Goeiemorgen allemaal,

Na een kort weekje op het project, zit ik alweer in Masaka. De andere vrijwilligers zijn naar Murchison Falls, dus ik heb lekker een lang weekend voor mezelf. Lovely.
Ondanks het korte weekje was het wel een actief weekje. Maandag was ik zelf de ochtend ziek, maar de andere vrijwilligers zijn water gaan sjouwen. De middag voelde ik me fit genoeg om een flink potje te voetballen onder het mom van physical exercize, met de primary 4 en 5 class.
Dinsdag niet veel inspannend werk, administratief werk bij het lokale health center en in de klas gezeten. Woensdag gingen we verder met het bouwen van een keuken bij een mevrouw die alleen maar kan kruipen. Kheb lekker op bomen in gehakt om de nodige takken te krijgen voor de structuur van de keuken.

Muli mutya allemaal!

De tweede week zity er al weer helemaal op! Op dit moment "geniet" ik van de westerse cultuur in de backpackers van Kampala.. We zijn naar de meest dure backpackers gestuurd (ofourse, you are a muzungu my friend, come we go), maar is ook wel weer een leuke ervaring.

De week is weer voorbij gevlogen en deze keer hebben we hard gewerkt. Elke dag stond er weer wat nieuws in de planning. Om een korte opsomming te geven: bakstenen geperst voor watertanken, data van scholen verzameld (+ heerlijke boda trip), op school geholpen, home visits gedaan en een begin van een nieuwe keuken gebouwd bij een vulnerable family. Kortom ik heb me wel vermaakt!
Ook de eerste jigger is ondertussen uit mn voet geperst en van wat ik begreep, zal het zeker niet de laatste zijn.
Ik

Beste allemaal,
 
Het wordt eens tijd dat ik wat van me laat horen. Bij deze. Ik ben zondag ochtend vroeg aangekomen in Entebbe. De eerste nacht hebben we doorgebracht in het luxe Entebbe backpackers (douche + badkuip!!) waar we vervolgens na een korte nachtrust een bezoek hebben gebracht aan Kampala (de hoofdstad van Uganda). Dit hielp enorm om de way of life weer te leren kennen. Enorm veel verkeer, druk op straat en veel ‘ muzungu, muzungu!’. Volgens onze gids Steve, was het erg rustig omdat het zondag was. Ha-ha.

Maandag zijn we dan ook echt naar het project gegaan. Ons huisje staat midden in de community, naast een school. Het huisje zelf is erg luxe vergeleken met mijn vorige ervaringen, dus dat was wel prettig. Gelukkig kon ik nog op de Ugandese manier wassen: met een basin. Het uitzicht is fenomenaal, al zou geen Oegandees het toegeven. Eten halen doen we in een dichtbijzijnd dorpje, ook erg gezellig.

Als ik nu naar buiten kijk, zie ik niets anders dan grijze lucht en een hele hoop water. Nee, ik woon niet aan een meer, ik heb het over regen. Des te gelukkiger wordt ik als ik denk dat ik over ruim 2 weken in het altijd zonnige Oeganda zit! Ik kijk er al lang naar uit en het is nu bijna zover. Via dit blog ga ik jullie op de hoogte houden over de 3 maanden die ik ga doorbrengen in Lwengo! Ik heb er zin in!

Ruben